Thursday, October 24, 2013
ေနၾကာပန္းမ်ား၏ အလွတရားမ်ား
ေနေရာင္ကိုၾကဳိလင္႔ေနတဲ႔ အ၀ါေရာင္ေနၾကာပန္းေလးမ်ား(သုိ႔မဟုတ္)မအိအတြက္ ေနသုံးေန
က်ေနာ္ေက်ာင္းသားဘ၀က ၾကည္႔ရတဲ႔ ရုပ္ရွင္ကားတစ္ကား ကိုအခုထိမွတ္မိလုိ႔ေနပါတယ္။
မင္းသမီးကေတာ႔ ဆုိဖီယာေလာရင္႔ပါ။
စစ္အေျခခံဇာတ္လမ္းေပါ႔။
ဇာတ္ကားနာမယ္က ေနၾကာပန္း ( sunflower)
ဒီကားကုိ ျမန္မာျပန္ျပီး စုံနံသာျမဳိင္ဆုိတဲ႔နာမယ္နဲ႔ရုိက္ဘူးပါတယ္။
ဇာတ္လမး္ကေတာ႔ စစ္အတြင္းကေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ႔ေယာက္်ားကိုရွာပုံေတာ္ဖြင္႔တာေပါ႔
က်ေနာ္မွတ္မိေနတာကေတာ႔ အဲဒီကားထဲမွာပါတဲ႔ေနၾကာပန္းခင္းၾကီးကိုပါဘဲ။
ဒါေပမယ္႔ က်ေနာ္ေမြးရပ္ေျမမန္းေလးမွာေနၾကာခင္းဆုိတာမရွိ။
ရွမး္ျပည္ဘက္ေရာက္ျပန္ေတာ႔လဲ ေနၾကာခင္းေတြျမင္ေပမယ္႔ ဓါတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔အခြင္႔မသာ။
တစ္ခါ မနး္ေလးျမဳိ႔သစ္ထဲက လယ္ကြင္းတစ္ခုမွာ ေနၾကာပန္းခင္းကိုျမင္ေပမယ္႔ ဓါတ္ပုံရုိက္မယ္အလုပ္
သိပ္ရွုပ္တဲ႔ေခြးတစ္အုပ္ေၾကာင္႔ လက္မေဆာ႔ခဲ႔ရ။
အဲဒီမွာရြာထဲက
“နံနက္ခင္းေလွကေလးမ်ားနဲ႔ဓါတ္ပုံရူးသူ”
“နံနက္ခင္းေလွကေလးမ်ားနဲ႔ဓါတ္ပုံရူးသူ”
မန္းေလးကန္ေတာ္ၾကီးရဲ႕နံနက္ခင္းေလးမွာေလွကေလးေတြအျမဲရွိတတ္ပါတယ္။
ပုိျပီးေရျပင္က်ယ္တဲ႔ ေတာင္ဘက္ျခမး္မွာ ပုိမ်ားပါတယ္။
မနက္အရုဏ္တက္ခ်ိန္မွာေလွကေလးေတြ ကေရျပင္မွာလူးလာေခါက္တုံ႔။
အေရွ႔ဘက္ကမး္ကေနလာၾကတဲ႔လူအခ်ုဳိ႔ကလည္း ကန္ေတာ္ၾကီးေရျပင္ကို
ျဖတ္ျပီးအေနာက္ဘက္ကို ေလွကေလးေတြနဲ႔လာတတ္ၾကပါတယ္။
မျမေလးဘုရားရဲ႕ေတာင္ဘက္နားေလးကေတာ႔ ေလွဆိပ္ေပါ႔။
အဲဒီနားေလးမွာေလွကေလးေတြယာယီခုိနား။
ငါးေရာင္းတဲ႔ေစ်းသည္မ်ားကလဲ ဒီနားမွာငါးလာယူ။
ဒီေလွဆိပ္ကို အားကုိးေနသူမ်ားကေတာ႔ တက္သိမး္အငး္မယ္ေတာ္ရဲ႕နန္းနားေလးမွာေနၾကတဲ႔
မိသားစုေလးေတြပါဘဲ။
တစ္ရက္က်ေနာ္လမး္ေလ်ာက္လာခ်ိန္ ေနအရုဏ္ထြက္ခါစ
အလင္းမ်ားက ေရျပင္ေပၚျဖာအက်။
အဲဒီအလင္းတန္းမ်ားၾကားကုိေလွကေလးကအေရာက္။
လွပေသာျမင္ကြငး္ေလးမ်ားကို အမိအရဖမ္းဆုပ္။
လူ၀၀ မ်က္ႏွာေပါ္္က္ဆုိးဆုိး ေဘာင္းဘီတုိတုိ တီရွပ္အစုတ္
ကင္မရာေပါက္စနနဲ႔ ဟုိရုိက္ဒီရုိက္လုပ္တတ္တဲ႔သူကို အစကေတာ႔
အဲဒီနားကလူေတြက “ဘာလဲဟ……………”ဆုိတဲ႔အၾကည္႔နဲ႔ၾကည္႔တတ္ၾကပါတယ္။
အဲလုိလူမ်ားကိုေတာ႔ ျပဳံးျပရတာေပါ႔။
(ကိုယ္ကသာ ျပဳံးျပတယ္ထင္တာ တစ္ဘက္လူကေတာ႔ သြားျဖဲျပတယ္ေအာက္႔ေမ႔မွာပါ)
တစ္ခ်ဳိ႔ကေတာ႔ “ဘာလုပ္ဖုိ႔လဲ” ေမးတဲ႔အခါ
ရီျဖဲျဖဲနဲ႔ “မိနး္မက ေလွပုံၾကည္႔ခ်င္တယ္ေျပာလုိ႔”ဆိုျပီးရီစရာေျပာရပါတယ္။
ေနာက္ေတာ႔လဲ က်ေနာ္ခဏခဏလာပါမ်ားေတာ႔ “ဓါတ္ပုံအရူး”မွန္းသိသြားတယ္နဲ႔တူပါတယ္
ဘယ္သူမွ က်ေနာ္ကုိ ဂရုမစိုက္ၾကေတာ႔ပါဘူး။
က်ေနာ္ကလဲဓါတ္ပုံရုိက္လုိ႔၀တဲ႔အခါ လမး္ေလ်ာက္ျပန္ရင္း ကိုယ္ရုိ္က္ခဲ႔တဲ႔ပုံေလးေတြကုိ
ၾကည္႔ရင္း သေဘာေတြက်။.
ကဲ သေဘာက်ေလာက္လား မက်ေလာက္ဘူးလားဆုိတာကို အကဲျဖတ္ၾကည္႔လုိက္ရေအာင္။
လိေမၼာ္ေရာင္နံနက္ခင္း ေအာက္မွာ
လိေမၼာ္ေရာင္နံနက္ခငး္ေလး
ဒီႏွစ္ကေတာ႔ က်ေနာ္အပ်ငး္ၾကီးတဲ႔ႏွစ္လုိ႔သတ္မွတ္ရင္ရနုိင္ပါတယ္။
ဇန္န၀ါရီလ ရန္ကုန္က ျပန္လာျပီးကတည္း ရာသီဥတုေအးတာ ပင္ပန္းတာ ညတစ္နာရီထုိးေလာက္မွအိပ္ျဖစ္တာကုိအေၾကာငး္ျပျပီး မနက္ မနက္ ခါတုိင္းလုိ႔
လမး္မေလ်ာက္ျဖစ္။
တစ္ရက္ေလ်ာက္ နွစ္ရက္နားၾကာေတာ႔ လူက အပ်င္းလူသားျဖစ္လာပါတယ္။
မတ္္လေရာက္ရင္ေတာ႔ ေန႔တုိင္းေလ်ာက္မယ္ ၾကံစည္ေပမယ္႔ တစ္ရက္ေလ်ာက္
ႏွစ္ရက္နား ဆုိေတာ႔ ကိုယ္႔ကုိ ကိုယ္လဲ အားမရ။
အဓိက အခ်က္က ဓါတ္ပုံ ရုိက္ခ်င္စိတ္မရွိတာလဲ ပါ ပါတယ္။
ကင္မရာယူျပီး က်ုံးနံေဘးကို အေျပးအလြားသြားေတာ႔ တကယ္ကို မွီတယ္ဆုုိရုံေလးပါဘဲ။
ဓါတ္ပုံ ဆယ္ပုံေလာက္အရ ေနမင္းက ပုန္းေနတဲ႔ တိမ္ၾကားကထြက္လာေတာ႔ အျမင္မလွ။
Subscribe to:
Posts (Atom)



















































